Μπαίνω στα παπούτσια σου»

Τα παιδιά φορούν συμβολικά «τα παπούτσια του φίλου» και λένε:
«Αν ήμουν ο/η … και κάποιος με κορόιδευε, θα ένιωθα…»

Το πρόσωπο των συναισθημάτων

Κάθε παιδί δείχνει με το πρόσωπο το συναίσθημα. Οι υπόλοιποι μαντεύουν και λένε πότε μπορεί να νιώθει έτσι κάποιος.

Ο κύκλος της ενσυναίσθησης

Καθισμένοι σε κύκλο, κάθε παιδί λέει κάτι καλό για τον διπλανό του.
Κλείνετε όλοι μαζί τον κύκλο:
«ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ-ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΒΙΑ!»

«Η αφίσα της ενσυναίσθησης>

Κάθε παιδί σχεδιάζει το χαμογελαστό του χέρι. Δημιουργούν μια αφίσα με ένα ποίημα που φτιάχνουν στην μέση της αφίσας και τα χεράκια τους γύρω- γύρω.

Κάνουν το ποίημα τους τραγούδι μέσω του ψηφιακου εργαλείου Suno

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΦΙΛΟΥΣ

Τα παιδιά γράφουν σκέφτονται λέξεις που μαλακώνουν την καρδιά και τις γράφουν με την βοήθεια της νηπιαγωγού μέσα σε μια μεγάλη κόκκινη χαρτινη καρδιά. Στο εξώφυλλο γράφουν < η καρδιά που ακούει και καταλαβαίνει> και κολλούν ένα μικρό καθρεφτάκι ώστε όταν ένα παιδί το κοιτάζει, να βλέπει τον εαυτό του μέσα στην καρδιά! Έτσι θα νιώθει ότι η ενσυναίσθηση ξεκινάει από εκείνο.

Η καρέκλα της κατανόησης

Ένα παιδί κάθεται στην «καρέκλα της σκέψης» και λέει μια μικρή δυσκολία (π.χ. «Δεν με παίζουν»).
Τα υπόλοιπα παιδιά προτείνουν τρόπους βοήθειας.

Το μπαλόνι της λύπης

Τα παιδιά λένε κουβέντες που πληγώνουν και το μπαλόνι της λύπης φουσκώνει. Τα παιδιά λένε κουβέντες αγάπης και το μπαλόνι ξεφουσκώνει

Διαβάζουν το παραμύθι < Το κάτι άλλο>.Η ιστορία ακολουθεί ένα μικρό πλάσμα που ζει μόνο του και αποκλείεται από τους γύρω του επειδή είναι διαφορετικός, μέχρι τη στιγμή που συναντά ένα άλλο παράξενο ον που ζητά τη φιλία του.

Στην συνέχεια πριν διαβάσουν το τέλος της ιστορίας μοιράζονται προτάσεις συνέχισης και τέλους της ιστορίας τις οποίες και δραματοποιούν.